SHAPKA BANNER
test2
test banner 3
test banner 1

KATTA BO'LSAM_2016_4-SON

KATTA BO'LSAM_2016_4-SON

Behzodjon birinchi sinfda o'qiydi. Maktabdan kelishi bilan sumkasini dars stoliga qo'yadi. Kiyimlarini almashtiradi. Qo'l-yuzini yuvgach, ovqatlanadi. - Bugun o'qituvchimiz "Katta bo'lganingizda kim bo'lasiz?" deb so'radi. O'rnimizdan turib, javob berdik. Oyijon, bilasizmi, nima deb javob berdim. - Yo'o'q, ayta qol-chi.., - qiziqdi oyisi.

VAZIFA_2016_4-SON

VAZIFA_2016_4-SON

Dilshod, Umid, Nodir, Kamol va Akmal sinfdosh. Ular uchinchi sinfda o'qiydi. Sinfda bari a'lochi. Bir-biriga doim yordam berishadi. O'qituvchi o'qish darsidan erkin mavzuda topshiriq berdi. Akmal zo'r narsa o'ylab topdi. Do'stlariga ham bu fikr yoqdi.

“RAHMAT” NEGA AYTILADI_2016_5-SON

“RAHMAT” NEGA AYTILADI_2016_5-SON

Bir kuni o‘rmon yo‘lakchasi bo‘ylab chol va nabira ketib borardi. Havo issiq. Uzoq bosilgan yo‘l tufayli ular holdan toyishdi. Tomoqlari qaqrab, suv ichgilari keldi. Yo‘lovchilar buloq boshiga bordi. Yerdan sizib chiqayotgan muzdekkina suvni ko‘rib qolishdi. Biroz nafas rostlab olgach, avval nabira, so‘ng bobo to‘yib-to‘yib suv ichdi. – Rahmat senga, ey buloq, – dedi chol. Bu so‘zlarni eshitgan bolakay qiqirlab kulib yubordi.

INSHO_2016_5-SON

INSHO_2016_5-SON

Dars boshlandi. Bolalar erkin mavzuda insho yoza boshladi. Rustam ham yozmoqchi bo‘ldi. Lekin ruchkasining siyohi tugab qolibdi. U nima qilishini bilmay yonida o‘tirgan Akmaldan ortiqcha ruchka so‘radi. U papkasidan yana bitta ruchka oldi-yu, negadir bergisi kelmadi. “Ruchkam yozmay qolsa o‘zimga kerak bo‘ladi”, dedi. Orqa partada o‘tirgan Saida buni sezib:

UMIDJONNING QUYONLARI_2016_5-SON

UMIDJONNING QUYONLARI_2016_5-SON

Umidjon 2-sinfni bitirdi. Ta’tilga chiqdi. Do‘stlari bilan o‘ynagani ko‘cha tomon yugurdi. Bahrom kuchukchasini o‘rtoqlariga maqtandi. Akrom mushuk bolasiga non ushoqlarini tutdi. Umidjon o‘rtoqlariga havas bilan qaradi. Uyga qaytgach, bo‘lgan voqeani dadasiga so‘zlab berdi. Ertasi kuni ota o‘g‘liga ikki dona quyon olib keldi. Bolakay quyonlarni ko‘rib, xursand bo‘ldi.

IKKI XIL YORDAM_2016_6-SON

IKKI XIL YORDAM_2016_6-SON

Bir ayol sabzavotlar solingan og‘ir to‘rxaltasini ko‘tarib ketayotgandi. Orqadan ketma-ket ikki bola, ularning ketidan bir chol kelmoqda edi. Bir mahal to‘rxaltadan bir kartoshka tushib, dumalab ketdi.

BAYRAM DASTURXONI_2016_7-son

BAYRAM DASTURXONI_2016_7-son

Natasha yaqinda to‘qqiz yoshga to‘ladi. U tug‘ilgan kuniga dugonalaridan qay birini taklif qilishni o‘ylardi. – Oyijon, albatta Vikani chaqiramiz. U kremli tortni judayam yaxshi ko‘radi, – dedi qizcha. Oyisi yon daftarini olib, ro‘yxatni yoza boshladi:

MEHMON_2016_7-SON

MEHMON_2016_7-SON

Kamron yozgi ta'tilda bobosinikiga bordi. Ular Sirdaryo bo‘yida yashaydi. Bir kuni u bobosining yerto‘lasidan kichkina qarmoq topib oldi. Qarmoq va chelakni qo‘liga olib, ko‘lga bordi.

BEG‘UBOR YOLG‘ON_2016_8-SON

BEG‘UBOR YOLG‘ON_2016_8-SON

Aziza Samiraning singlisi. Hali yozuv-chizuvni yaxshi bilmaydi. Opasiga havas qilib, rasm bo‘yashni oz-moz o‘rgangan. Samira bo‘lsa, bog‘chada harflarni yod olgan. Xatto, ba'zi so‘zlarni xatosiz yoza oladi. Qizcha dadasi olib bergan rangli bo‘yoq va qalamlarida gul, daraxt rasmlarini berilib chizadi. Aziza esa unga xalaqit beraveradi.

NIHOL_2016_9-SON

NIHOL_2016_9-SON

– Ona Vatan nima, onajon? – Bu bizning uyimiz.

JIRAFA_2016_9-SON

JIRAFA_2016_9-SON

Abdumajid besh yoshda. Bugun dadasi uni hayvonot bog‘iga olib bordi. Birga jonivorlarni tomosha qilishdi. Kechga borib, “Men keldim”, deya uyga shovqin solib kirib keldi. Buvisi uni quchoqlab, ko‘rganlarini so‘radi. - Hayvonot bog‘i zo‘r ekan. Ayiqni, bo‘rini, yo‘lbarsni, begemotni, maymunni ko‘rdim. Bolalari ham bor ekan.

SO‘ZNING RANGI_2016_10-SON

SO‘ZNING RANGI_2016_10-SON

Qo‘ng‘iroq chalindi. Dars boshlandi. Muallim o‘quvchilar bilan salomlashdi. – Qani, uyga vazifani kim aytadi? – o‘qituvchi bolalarga yuzlandi. Hamma baravar qo‘l ko‘tardi: – Men aytay, men aytay...

MO‘JIZAVIY RUCHKA_2016_10-SON

 MO‘JIZAVIY RUCHKA_2016_10-SON

Azizaning tushida buvisi unga “5” baho oladigan ruchka sovg‘a qilibdi. Ruchkaning bo‘yog‘i tugamas ekan. Qizcha uyqudan uyg‘onib, onasining oldiga yuguribdi. Adiba opaga ko‘rgan tushini aytib beribdi. Ona qizining gapiga e'tibor bermabdi. Aziza dadasining oldiga boribdi. Dadasi: “Xayolparast qizim, tushga nimalar kirmaydi? Sen yaxshisi onangga yordamlash” debdi.

SO‘RALMAY QOLGAN GAP_2016_10-SON

 SO‘RALMAY QOLGAN GAP_2016_10-SON

Gulshodaning oyisi noutbukni yoqdi. Xorijda mehnat safarida yurgan turmush o‘rtog‘i bilan gaplashib bo‘lgach, bolalarni chaqirib: – Dadangizga aytadigan gapingiz bo‘lsa kelinglar, – dedi.

KUNNING BARAKASI_2016_10-SON

KUNNING BARAKASI_2016_10-SON

Mahallada Ruhshona, Dilnoza, Barno, Zarnigor ismli o‘rtoqlarim bor. Ularning hammasi menga havas qilishadi. Nimaga, deysizmi? Buvim bilan birga turganimizga-da! Hammaning oyisi, dadasi ishga shoshadi. Buvim esa bizlarni ertalab uyg‘otadi. Yotishdan avval ertak aytib beradi.

KUZ KEMASI_2016_11-SON

KUZ KEMASI_2016_11-SON

Kuz izg‘irini esdi. Shamol qishning hidini olib keldi. “Chirt-chirt” uzilgan yaproqlar zaminning ko‘rpasiga aylandi. Oltinrang barglarning quloqlari yerga yopishib qolgandek - qishning qadam olishlari eshitiladi. Barglar qanot yoyib parvozga shaylanadi go‘yo. Unga qo‘shilib hamma narsa uchadi: qushlar, bulutlar.

OLMAXONNING XOTIRASI_2016_11-SON

OLMAXONNING XOTIRASI_2016_11-SON

O‘rmonga qor yog‘di. Olmaxon qordagi jonivorlar va qushlarning oyoq izlarini kuzatdi. Butalar orasidan o‘tib, kuzda berkitgan ikkita yong‘oqni topib oldi. Keyin o‘n metrcha yurib, qorga sho‘ng‘idi. Po‘choqlarini qoldirib, bir necha metrdan so‘ng, uchinchi bor qorni zabt etdi.

AHILLIK_2016_12-SON

AHILLIK_2016_12-SON

Doniyor maktabdan kelsa, uyining oldi qorga to‘libdi. U ovqatlandi. So‘ng hovliga chiqdi. Chanasiga toldan to‘qilgan savatni joyladi. Keyin qor kurashga kirishdi. Savat to‘la qorni uzoqroqqa to‘kib keldi. – Doniyor, senga yordam beraman, – dedi qo‘shni do‘sti Narimon.

YAXSHILIK IZLAGAN BOLA_2016_12-SON

YAXSHILIK IZLAGAN BOLA_2016_12-SON

Kechki ovqat mahali edi. - Bolalar, qo‘lingizni yuving, dadangiz keldi, - dedi oyisi. Otasi uyga kirarkan, bolalarning peshonasidan o‘pib qo‘ydi. - Ko‘cha biram sovuq, shamol ko‘z ochirgani qo‘ymayapti, - dedi paltosini yechib. - Tepa qavatdagi qo‘shnining mashinasi yo‘lda buzilib qolibdi. Rosa urindik, yurgizolmadik. Oxiri shatakka olib, tortib keldim. Katta yaxshilik qildingiz, deb qayta-qayta duo qildi. O‘zim ham yengil tortdim. Ular maza qilib ovqatlanishdi. Jamshid otasiga juda havas qildi. - Dada, men ham yaxshilik qilgim kelyapti, - dedi yaqinroq surilib.

SHOKIR ARMIYAGA BORADI_2017_1-SON

SHOKIR ARMIYAGA BORADI_2017_1-SON

Shokirning akasi Adham harbiy xizmatga boradigan bo‘ldi. Buni eshitgan Shokir hayron. Nega akasining bir o‘zi ketyapti? Kichkina Shokir akasiga yalina boshladi: - Akajon, meniyam birga olib keting. Yaxshi bola bo‘laman. Hamma aytganingizni qilaman. Maylimi? Adham ukasini ko‘tarib oldi-da, ovutishga tushdi:

G‘uncha
g‘uncha
g‘uncha
G‘uncha
G‘uncha
G‘uncha
G‘uncha
G‘uncha